Γ𝜱αξβπΘΞΔΨ

Over Justus Sleurink

Justus Sleurink

Hey!

Na genoeg uitstelgedrag vertoond te hebben, kunnen mensen nu ook mijn bestuursstukje lezen! Om maar te beginnen bij het begin:

Ik ben Justus, op het moment van schrijven 21 jaar oud. Even lang geleden ben ik op 16 februari 1998 zonder enige problemen thuis geboren in Kampen, waar ik ook tot mijn studententijd heb gewoond. Dat moment was ook het moment dat mijn broer en twee zussen een leuk broertje rijker waren. Niet veel later kwamen ze er echter ook achter dat door mijn aankomst een andere bewoner het huis moest verlaten: ik was allergisch voor de kat. Dat maakte een einde aan de reeks huisdieren die mijn ouders hebben gehad.

Dan slaan we een paar jaar over waar ik niet zoveel herinneringen meer van heb en arriveren we bij mijn tijd op de basisschool. Op school vonden ze het nadat ik een half jaar in groep 2 had doorgebracht wel mooi geweest en stuurden ze me maar direct door voor nog een half jaartje in groep 3. (Ondanks dit ben ik niet een jaar ouder dan meeste jaargenoten op de universiteit! Lees verder en kom erachter waarom!) Daarnaast heb ik in deze tijd, zoals genoeg jongens van die leeftijd die een oudere broer hebben, veel gestoeid met mijn broer. Dit kwam vooral voort uit discussies over wie wanneer op de computer mocht. Al van jongs af aan speelde ik in mijn vrije tijd zoveel mogelijk computerspelletjes, en dit is pas sinds mijn studententijd iets veranderd. Iets anders wat ik lange tijd heb gedaan is voetballen. Ooit droomde ik er zelfs nog van om profvoetballer te worden… Zo jong en zo naïef. Al met al was mijn basisschooltijd niet heel bijzonder, maar ik heb me prima vermaakt.

En toen kwam die o zo vormende tijd op de middelbare school. Ik ging net zoals veel kinderen van mijn gereformeerde basisschool naar het (ook gereformeerde) Greijdanus college in Zwolle. Het begon allemaal leuk, en na een jaar mocht ik zelfs naar het gymnasium. Dit tweede jaar op de middelbare school was wat minder, want op dat moment was ik nog vrij introvert en dus een makkelijk doelwit om te pesten. Dit is dan ook precies wat er gebeurd is, maar gelukkig ben ik zonder blijvende problemen door het jaar gekomen. Na in de bovenbouw ervoor te hebben gekozen om het gymnasium achter me te laten begonnen mijn interesses zich verder te ontwikkelen in de richting van wiskunde en informatica. Dit zijn dan ook de twee studies geworden waar ik tussen twijfelde voor mijn studiekeuze.

Nu keek ik als introvert persoon tegen het eind van mijn tijd op de middelbare school wel aardig op tegen het begin van mijn studententijd. Ook omdat ik geen zin had om direct weer volop in de boeken te gaan, stelde ik mijn studententijd dus gewoon een jaar uit! Voor ik ging studeren heb ik een jaartje gewerkt en, in tegenstelling tot meeste mensen die een tussenjaar namen, het geld niet uitgegeven aan een grote reis. Ik bedoel, ik keek al op tegen mijn studententijd, laat staan een grote reis! Nee, ik gaf een deel van mijn verdiende geld uit om mijn eigen computer te bouwen. Ondanks mijn interesse in computers heb ik er toen alsnog voor gekozen om wiskunde te gaan studeren.

Na er lang tegenop te hebben gekeken was het dan toch zover: ik ging studeren. Op dit moment dacht ik dat ik me gewoon op mijn studie zou focussen en na vijf jaar klaar te zijn met studeren. Maar eerst nog de Kick-In overleven. Mijn zorgen waren al gauw weg met de eerste avond van de Kick-In achter de rug en een onbepaalde hoeveelheid bier achter de kiezen. Een paar weken later begon mijn studentenleven vorm te krijgen door bij de Eerstejaarscommissie te gaan. In no-time kende ik ook al een groot deel van de mensen bij Abacus. De nood voor het hebben van een kamer in Enschede werd ook steeds groter, aangezien ik steeds regelmatiger tot laat bij Abacus activiteiten wilde blijven, en niet telkens bij iemand anders een slaapplek wilde zoeken. Heel gepast ben ik dan ook op Bevrijdingsdag verhuisd naar Enschede. Hoog tijd om actiever te worden bij Abacus. Het duurde dan ook niet lang meer voordat ik me aansloot bij de Ab-Actie en CoCo en zelfs al begon na te denken over of ik een bestuursjaar zou willen doen. In mijn tweede jaar ben ik dan naast deze twee commissies ook actief geweest in de Twick-In en de TranslaCie. Het besluit om te solliciteren voor een bestuursjaar was ook al lang van tevoren genomen. Dan ging het allemaal opeens heel snel en vond ik mezelf ineens in de positie van Intern en Onderwijs in het bestuur van Abacus.

Ik hoop dat ik je een beetje een compleet beeld heb gegeven over hoe ik hier ben gekomen, en ik ben blij dat ik kan zeggen dat Abacus echt een plek is waar ik me tijdens mijn studententijd tot nu toe helemaal thuis voel.

Als je iemand zoekt om te praten over computers, gamen, esports, Formule 1 of muziek: dat zijn dingen waar ik een eeuwigheid over kan praten, dus spreek me gerust een keertje aan bij Abacus als je flink wat tijd te doden hebt. Als je minder tijd hebt kan je beter ergens anders over beginnen.

Zoals sommigen weten ben ik goed in verhalen langer maken dan meestal nodig is, en daar is dit verhaal ook een uitstekend voorbeeld van. Dus gefeliciteerd met het halen van het einde en bedankt voor het lezen!

 

Groetjes,

Justus Sleurink
Commissaris Interne Betrekkingen en Commissaris Onderwijszaken van het 51ste bestuur.